از این گریوه به دور
در آن كرانه ببین
بهار آمده
از سیم خاردار گذشته
حریق شعله گوگردی بنفشه چه زیباست
هزار آینه جاری ست
هزار آینه به همسرایی قلب تو می‌تپد با شوق
زمین تهی دست ز رندان
همین تویی تنها
كه عاشقانه ترین نغمه را دوباره بخوانی
بخوان به نام گل سرخ
و عاشقانه بخوان حدیث عشق
بیان كن بدان زبان كه تو دانی
----------------
محمدرضا شفیعی کدکنی